एषः कः? इति पृष्टं वाक्यं, यत्र एकवचनं पुंलिङ्गं संदर्भितम् अस्ति।

एषा का? इति पृष्ठं वाक्यं, यत्र एकवचनं स्त्रीलिङ्गं संदर्भितम् अस्ति।

एकवचनम् तु तस्य एकस्य पुरूषस्य सूचनम् अस्ति। उदाहरणः - बालकः।

द्विवचनम् तु द्वयस्य पुरूषस्य सूचनम् अस्ति। उदाहरणः - बालकौ।

बहुवचनम् तु अनेकेषां पुरूषाणां सूचनम् अस्ति। उदाहरणः - बालकाः।

पुंलिङ्गं तु पुरुषाणां वस्तूनां च सूचनाम् अस्ति। उदाहरणः - गजः।

स्त्रीलिङ्गं तु स्त्रियः वस्तूनां सूचनाम् अस्ति। उदाहरणः - वृक्षा।

नपुंसकलिङ्गं तु नपुंसकवस्तूनां सूचनाम् अस्ति। उदाहरणः - पत्रम्।

बालकः: एकवचनं पुंलिङ्गं इत्यस्मिन् 'बालकः' इति वाच्यते।

बाललिका: स्त्रीलिङ्गे एकवचनं, यत्र 'लिका' इत्यस्मिन् भागे स्त्रीलिङ्गं दर्शयति।

लशक्का शब्दः पुंलिङ्गे एषः सर्वनामः अस्ति। उदाहरणः - सः लशक्कः।

किम् एकस्मिन् प्रश्नस्य रूपेण कार्यं भोक्तुं उपेक्षितं वस्तु सूचितं दर्शयति।

'तत्' या सर्वनामे नपुंसकलिङ्गं अभिव्यक्तं अस्ति। उदाहरणः - तत् फलम्।

एषः बालकः: एषः वचनं प्रत्यक्षं लिंगं दर्शयति।

ते के? इति यः प्रश्नः अनेकेषां व्यक्तीनां विश्लेषणं प्रकटयति।

पठताम्: श्रवणार्थं कार्यं दर्शयति। उदाहरणः - पठताम्, लभताम्।

धावन्ति: प्रज्ञासंयुक्त कार्यं दर्शयति। उदाहरणः - ताः धावन्ति।

उच्चचत्: संवाद्तु विषयं दर्शयति, हितकाव्यपरंतु समाधानं प्रत्युत्तरण वाच्यते।

लभतः: एकवचनं लभन्ति, सूचनाकृते कार्यं व्यक्तिं प्रदर्शयति।